"SOKÓŁ"

STOWARZYSZENIE NA RZECZ DZIKICH ZWIERZĄT

Potrzebujemy Twojej pomocy

Od 2010 roku wypuściliśmy ponad 700 młodych sokołów. W tym czasie, dzięki tym reintrodukcjom, w naturze wykluło się już ponad 400 młodych sokołów. Corocznie staramy się obrączkować młode sokoły we wszystkich znanych nam gniazdach. Z kilku z nich prowadzimy na żywo transmisję, dzięki czemu możemy na bieżąco śledzić to co się dzieje w gniazdach.

W tym roku uruchomiliśmy trzy nowe podglądy online. Obrączkujemy wszystkie młode sokoły w gniazdach naturalnych. Wypuszczamy kolejne 80 małych sokołów, Chcemy dalej prowadzić transmisję na żywo.

Aby to zrealizować, niezbędne są pieniądze.

Brakuje nam jeszcze na ten rok 322 000 zł

Pomoc każdego FalcoFana to kolejne sprawdzone gniazdo w lesie, w górach, czy na opuszczonych wysokich budowlach. To kolejny zaobrączkwany mały sokołek. To kolejny dzień nieprzerwanej transmisji z gniazd.
Bez Twojej pomocy nie będziemy mogli dalej robić tego, co do tej pory robiliśmy z takim powodzeniem.
Przekaż dalej naszą prośbę o pomoc...

Liczymy na każdy, nawet najmniejszy datek 💛

logo_dotpay
 
 

38 050 zł z 360 000 zł

  darowizna
Dziękujemy Tobie i wszystkim innym darczyńcom 🙂

Kto Online

Wiosną 2008 roku ośrodek w Szczecinku został zlikwidowany i przestał być członkiem Rady.

Ośrodek hodowli i reintrodukcji sokoła wędrownego w Nadleśnictwie Szczecinek rozpoczął swoją działalność w dniu 1 października 1996 roku. 

Podstawą utworzenia ośrodka jest zezwolenie MOŚZNiL z dnia 22.07.1996 roku o numerze OP.4072/239/96 oraz umowa zawarta w dniu 1.08.1996r pomiędzy Nadleśnictwem Szczecinek a Panem prof. Zygmuntem Pielowskim sprawującym opiekę merytoryczną w sprawie realizacji przez Ministerstwo OŚZNiL „Programu restytucji sokoła wędrownego w Polsce”.

 Ośrodek składa się z siedmiu drewnianych wolier - hodowlanych, które zostały wybudowane w latach 1996 – 1997 – pięć wolier i w 2004 r- dwie woliery.

Wyposażony jest w inkubator, przechowalnię karmy oraz podręczny sprzęt niezbędny do prowadzenia hodowli. Nadleśnictwo zatrudnia obsługę techniczną do opieki nad ptakami. 

Młode sokoły w hodowli.Młode sokoły w hodowli.W roku 2004 wybudowano drewnianą wieżę 10 m do umieszczenia sztucznego gniazda. Ptaki pochodzą z zakupu w roku 1998 oraz 2003, przychówku własnego oraz przekazania nieodpłatnego z Ogrodu Zoologicznego w Berlinie.

 Młode sokoły na krótko przed wsiedleniem do sztucznego gniazda.Młode sokoły na krótko przed wsiedleniem do sztucznego gniazda.W Ośrodku Hodowli znajduje się czternaście sokołów jako stado podstawowe do rozrodu (7 par).

W okresie działalności Ośrodka do roku 2006 wyhodowano 65 młodych sokołów. W 2002 roku przystąpiono do reintrodukcji.

W latach 2002 – 2006 reintrodukowano 56 sokołów.

Hodowla w Nadleśnictwie jest prowadzona jako optymalna uznana w Polsce - wolierowa hodowla w parach. Wsiedlenie młodych sokołów jest prowadzone metodą oblotu ze sztucznego gniazda.

W kolejnych latach przewiduje się przychówek od 14 – 16 osobników rocznie.

W latach 2000 – 2004 Nadleśnictwo uzyskało na prowadzenie Ośrodka środki zewnętrzne z NFOŚiGW. Od 2004 r. mamy także dofinansowanie z WFOŚiGW w Koszalinie. Dofinansowanie jest w granicach od 15% - 30% ponoszonych kosztów w zależności od roku. 

Jednym z celów "Programu" jest przywrócenie wygasłej w latach 60 – tych europejskiej populacji nadrzewnej sokoła wędrownego (Falco peregrinus), której areał rozmieszczenia obejmował całą nizinę środkowoeuropejską. W północnej Polsce znajdowało się centrum tego areału, w którym w latach międzywojennych gnieździło się około tysiąca par. 

Obrączkowanie sokołów przed reintrodukcją.Obrączkowanie sokołów przed reintrodukcją. W latach 1994 -1998 Stacja Badawcza PZŁ w Czempiniu, będącą jednym ze współrealizatorów "Programu" reintrodukowała na Pomorzu 22 omłode sobniki sokołów - teren Nadleśnictwa Bobolice, które graniczy z Nadleśnictwem Szczecinek. Równolegle i w ścisłej współpracy z polskimi partnerami, niemiecka Stacja Ochrony Przyrody w Woblitz przez kilka kolejnych lat reintrodukowała sokoły na terenie graniczącej z Polską Branderburgią. 

Od 1996 roku Nadleśnictwo Szczecinek wykorzystując wiedzę i miejsce zamieszkania na terenie Nadleśnictwa Szczecinek prof. Z.Pielowskiego, jednego z najlepszych europejskich znawców problematyki ptaków drapieżnych, zajmującego się reintrodukcją sokoła wędrownego od kilkunastu lat, utworzyło i rozpoczęło działalność Ośrodka Hodowli i Reintrodukcji Sokoła Wędrownego – kontynuując akcję introdukcji sokołów na Pomorzu, chcąc wzbogacić tym bioróżnorodność środowiska leśnego i przyspieszyć powstanie zaczątku populacji lęgowej tego gatunku. 

W drodze do sztucznego gniazda.W drodze do sztucznego gniazda Przywrócenie populacji sokoła wędrownego w opinii krajowych i zagranicznych znawców jest możliwe jedynie drogą reintrodukcji ptaków wyhodowanych w warunkach wolierowych. Udział Nadleśnictwa w tym przedsięwzięciu zwiększa szansę przywrócenia do środowiska jednego z najciekawszych i bezcennych ptaków drapieżnych, przywrócenia populacji nadrzewnej sokoła wędrownego (terytorium Polski stanowi centrum areału populacji o specyficznej cesze, mianowicie gnieżdżenia się sokołów na drzewach w starych gniazdach innych ptaków).

Istnieje możliwość reintrodukcji tego gatunku do środowiska ze względu na korzystne miejsce wynikające z położenia geograficznego Ośrodka oraz miejsca zasiedlania sokołów (rejon północno – zachodni obejmujący obszary niżu polskiego o dużym stopniu lesistości). 

Ponadto przedsięwzięcie jest w pełni popierane przez Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody który wyraża zgodę na dalszą hodowlę i reintrodukcję sokoła wędrownego i czynności z nimi związane. 

Młody sokół już na wolności. Młody sokół już na wolności.Należy dodać, że w Polsce istnieją poza Nadleśnictwem Szczecinek tylko cztery ośrodki hodowli i reintrodukcji sokoła wędrownego - (Czempiń, Lasocice, Kraków i Włocławek). 

Celem "Programu restytucji sokoła wędrownego (Falco peregrinus) w Polsce" jest odtworzenie na terytorium Polski stabilnej, samoreprodukującej się i dobrze funkcjonującej populacji sokoła wędrownego (bez dalszego zasilania lub jakiejkolwiek innej, regularnej pomocy). 

Zgodnie z sytuacją jako zaistniała w dawnych latach, powinna się ona składać z subpopulacji zasiedlającej tereny nizinne, a gnieżdżącej się na drzewach (w tym przedsięwzięciu uczestniczy Nadleśnictwo Szczecinek), oraz z subpopulacji zasiedlającej góry i duże miasta, a gnieżdżącej się na skałach lub wysokich budynkach.

Tak stawiany cel jest w pełni zbieżny z międzynarodowymi dążeniami i ustaleniami w zakresie restytucji sokoła wędrownego i w uzgodnieniu stanowi też część składową ogólnoświatowych starań o ratowanie tego gatunku.


Tekst i zdjęcia otrzymane z Nadleśnictwa Szczecinek

Autopromocja

Nagroda EkoMistrzowie
dolnośląskiej ekologii 1993 - 2018 r.
dla
Stowarzyszenia na Rzecz Dzikich Zwierząt Sokół
Zarząd WFOŚiGW we Wrocławiu

Sokoli sklepik

<p> Książka pod redakcją Janusza Sielickiego i Tadeusza Mizery. Peregrine Falcon populations - status and perspectives in the 21st century (Populacje sokoła wędrownego: status i perspektywy w XXI wieku) to największe kompendium wiedzy na temat sokoła wędrownego w Europie. Bazą książki są prace przedstawione podczas II Międzynarodowej Konferencji nt. Sokoła Wędrownego, kt&oacute;ra odbyła się w dniach 19-23 września 2007 r. w Piotrowie k/Poznania. Książka zawiera materiały dotyczące kraj&oacute;w europejskich, takich jak: Armenia, Austria, Białoruś, Bułgaria, Chorwacja, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Hiszpania, Niemcy, Norwegia, Polska, Słowacja, Szwecja, Rosja (z częścią azjatycką), Rumunia, Ukraina, Węgry, Włochy, Wielka Brytania. Dodatkowo prezentuje prace z kraj&oacute;w z innych kontynent&oacute;w: Australii, Argentyny, Stan&oacute;w Zjednoczonych, RPA, Izraela, Indii, Malezji. Książka Peregrine Falcon populations - status and perspectives in the 21st century otrzymała pozytywne recenzje prof. Iana Newtona, prof. Toma Cade&#39;a i prof. Claytona M. White&#39;a.</p>

Finansują nas

Wspierają nas

Współpracujemy