"SOKÓŁ"

STOWARZYSZENIE NA RZECZ DZIKICH ZWIERZĄT

Potrzebujemy Twojej pomocy

Od 2010 roku wypuściliśmy ponad 700 młodych sokołów. W tym czasie, dzięki tym reintrodukcjom, w naturze wykluło się już ponad 400 młodych sokołów. Corocznie staramy się obrączkować młode sokoły we wszystkich znanych nam gniazdach. Z kilku z nich prowadzimy na żywo transmisję, dzięki czemu możemy na bieżąco śledzić to co się dzieje w gniazdach.

W tym roku uruchomiliśmy trzy nowe podglądy online. Obrączkujemy wszystkie młode sokoły w gniazdach naturalnych. Wypuszczamy kolejne 80 małych sokołów, Chcemy dalej prowadzić transmisję na żywo.

Aby to zrealizować, niezbędne są pieniądze.

Brakuje nam jeszcze na ten rok 314 000 zł

Bez Twojej pomocy nie będziemy mogli dalej robić tego, co do tej pory robiliśmy z takim powodzeniem.

Liczymy na każdy, nawet najmniejszy datek 💛

logo_dotpay
 
 

46 255 zł z 360 000 zł

  darowizna
Dziękujemy wszystkim darczyńcom 🙂

Kto Online

Naszą witrynę przegląda teraz:
  • 19 użytkowników
  • 460 gości
Ostatnio w serwisie zarejestrowali się:

Program Restytucji Populacji Sokoła Wędrownego został zatwierdzony przez Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. Dla koordynacji działań w ramach Programu została powołana Rada Programu Restytucji Sokoła Wędrownego (Falco peregrinus peregrinus) w Polsce, w skład której wchodzą:  

  • po jednym przedstawicielu z każdej instytucji - sygnatariuszy porozumienia o realizacji Programu, a więc z Polskiego Związku Łowieckiego, Urzędu Wojewódzkiego we Włocławku, Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie i Fundacji "Aktywna Ochrona Ptaków Ginących" we Włocławku,
  • kierownicy lub właściciele ośrodków prowadzących hodowlę sokołów wędrownych,
  • przedstawiciel Zarządu Krajowego Klubu Sokolników i Ochrony Ptaków Drapieżnych "Gniazdo Sokolników" PZŁ,
  • zaproszeni przez Radę przedstawiciele instytucji naukowych, finansujących "Program ...", organizacji społecznych działających w sferze ochrony przyrody, ornitologii, eksperci, itp.
Do zadań Rady Programu należy miedzy innymi: 
  • określanie zasad przeprowadzania reintrodukcji,
  • opiniowanie wniosków o finansowanie poszczególnych ośrodków hodowli sokoła i akcji reintrodukcji,
  • udzielanie pomocy organizacyjnej nowo powstającym ośrodkom hodowli sokoła,
  • utrzymywanie roboczych kontaktów z władzami ochrony przyrody, administracją rządową, samorządową i Lasów Państwowych oraz instytucjami wspierającymi "Program...",
  • składanie sprawozdań i planów przewidzianych w "Programie...",
  • utrzymywanie kontaktu roboczego z zagranicznymi organizacjami realizującymi programy reintrodukcji sokoła wędrownego,
  • podejmowanie decyzji porządkowo-organizacyjnych, wydawanie instrukcji dla realizujących "Program...", itp,
  • podejmowanie starań za pośrednictwem organizacji społecznych lub instytucji o uzyskiwanie środków finansowych na realizację Programu,
  • prowadzenie szerokiej działalności informacyjnej w zakresie celów, zadań i stopnia realizacji Programu,
  • współorganizowanie z organizacjami społecznymi lub instytucjami wymiany doświadczeń w zakresie realizacji Programu..." (sympozja, sesje, konferencje, itp),
  • dokonywanie zmian treści Programu za zgodą stron porozumienia i akceptacją Głównego Konserwatora Przyrody.

Wszelkie decyzje Rada Programu podejmuje na zasadzie bezwzględnej większości głosów, a swoje posiedzenia zwoływane przez przewodniczącego odbywa w zależności od potrzeb, jednak nie rzadziej jak raz w roku. Organem wykonawczym Rady jest jej przewodniczący i sekretarz.

Pierwsze posiedzenie Rada Programu odbyła w 1993 roku we Włocławku, natomiast kolejne w latach 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2003, 2004 i 2005 w Warszawie, natmiast w 2002 i 2006 roku w Czempiniu. Posiedzenia odbywają się na koszt członków Rady (delegacje) i Polskiego Związku Łowieckiego (koszty administracyjne, lokalowe i organizacyjne). Corocznie na podstawie sprawozdań poszczególnych ośrodków hodowli sokoła sporządzane jest zbiorcze, krajowe sprawozdanie w zakresie wyników osiąganych w:

  • hodowlach zamkniętych
  • reintrodukcji
  • kontroli w środowisku naturalnym
  • finansowaniu całości przedsięwzięcia
  • oraz plany na następny rok

Dokumenty te przekazywane są do Ministerstwa Środowiska jako, z jednej strony rozliczenie roku mijającego, a z drugiej strony jako wniosek o wyrażenie zgody na konkretne reintrodukcje w roku następnym.

Aktualny skład osobowy Rady Programu przedstawia się następująco:

  • Grzegorz Wiśniewski (jako przedstawiciel PZŁ) - Przewodniczący Rady,
  • mgr Janusz Sielicki (jako przedstawiciel Stowarzyszenia Na Rzecz Dzikich Zwierząt "Sokół", poprzednio przedstawiciel Fundacji "A.O.P.G.") - Sekretarz Rady do 1996 roku,
  • mgr inż. Sławomir Sielicki (jako prowadzący hodowlę we Włocławku) - Sekretarz Rady od 1996 roku,
  • mgr inż. Maria Balakowicz (jako przedstawiciel UW w Bydgoszczy, poprzednio UW we Włocławku) - Członek Rady,
  • dr Bożena Kotońska (jako przedstawiciel UW w Krakowie) - Członek Rady,
  • prof.dr hab. Zygmunt Pielowski (jako kierownik hodowli w Czempiniu w latach 1993-1995, oraz jako kierownik hodowli w Szczecinku od 1996 roku) - Członek Rady,
  • dr hab. Zbigniew Bonczar (jako kierownik hodowli w Krakowie) - Członek Rady,
  • dr Günther Trommer (jako właściciel hodowli w Lasocicach) - Członek Rady,
  • mgr Łukasz Rejt (jako przedstawiciel Muzeum i Instytutu Zoologii PAN w Warszawie od 2000) - Członek Rady,
  • Henryk Mąka (jako kierownik hodowli w Czempiniu od 1995 roku) - Członek Rady,
  • Grzegorz Dzik (jako przedstawiciel Krajowego Klubu Sokolników i Ochrony Ptaków Drapieżnych "Gniazdo Sokolników" PZŁ od 2001 roku) - Członek Rady,
  • dr Tadeusz Mizera (jako przedstawiciel Akademii Rolniczej w Poznaniu od 1999 roku) - Członek Rady
  • mgr inż. Mariusz Nowogrodzki (jako przedstawiciel Polskiego Zakonu Sokolników od 2004 roku) - Członek Rady

Poza wymienionym składem, w posiedzeniach Rady udział biorą jako goście zaproszeni przedstawiciele Departamentu Ochrony Przyrody Ministerstwa Środowiska, Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Zarządu Głównego PZŁ, Zarządu Parków Krajobrazowych Brudzeńskiego i Gostynińsko-Włocławskiego, Zarządu Brodnickiego Parku Krajobrazowego, Stacji Badawczej PZŁ w Czempiniu, wojewódzcy konserwatorzy przyrody, itp., w zależności od tematyki rozpatrywanej podczas posiedzenia. Na uwagę zasługuje również fakt, że członkowie Rady Programu swoją pracę wykonują wyłącznie społecznie, wykazując przy tym olbrzymie zaangażowanie i poświęcenie.

W ramach Rady Programu praktyczną hodowlę i reintrodukcję prowadzą poszczególne ośrodki hodowli sokoła wędrownego. Są to następujące ośrodki wg daty powstania:

  • Stacja Badawcza Polskiego Związku Łowieckiego w Czempiniu

  • Ośrodek Rehabilitacji i Hodowli Ptaków Chronionych we Włocławku Gostynińsko - Włocławskiego Parku Krajobrazowego w Kowalu

  • Akademia Rolnicza w Krakowie

  • Prywatna hodowla dr Günthera Trommera w Lasocicach

  • Nadleśnictwo Szczecinek


Sekretariat Rady Programu prowadzony jest przez:
Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego,
ul: Związków Zawodowych 18 A
87-800 Włocławek
tel/fax: 54 411-17-81

Autopromocja

Nagroda EkoMistrzowie
dolnośląskiej ekologii 1993 - 2018 r.
dla
Stowarzyszenia na Rzecz Dzikich Zwierząt Sokół
Zarząd WFOŚiGW we Wrocławiu

Sokoli sklepik

<p> Książka pod redakcją Janusza Sielickiego i Tadeusza Mizery. Peregrine Falcon populations - status and perspectives in the 21st century (Populacje sokoła wędrownego: status i perspektywy w XXI wieku) to największe kompendium wiedzy na temat sokoła wędrownego w Europie. Bazą książki są prace przedstawione podczas II Międzynarodowej Konferencji nt. Sokoła Wędrownego, kt&oacute;ra odbyła się w dniach 19-23 września 2007 r. w Piotrowie k/Poznania. Książka zawiera materiały dotyczące kraj&oacute;w europejskich, takich jak: Armenia, Austria, Białoruś, Bułgaria, Chorwacja, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Hiszpania, Niemcy, Norwegia, Polska, Słowacja, Szwecja, Rosja (z częścią azjatycką), Rumunia, Ukraina, Węgry, Włochy, Wielka Brytania. Dodatkowo prezentuje prace z kraj&oacute;w z innych kontynent&oacute;w: Australii, Argentyny, Stan&oacute;w Zjednoczonych, RPA, Izraela, Indii, Malezji. Książka Peregrine Falcon populations - status and perspectives in the 21st century otrzymała pozytywne recenzje prof. Iana Newtona, prof. Toma Cade&#39;a i prof. Claytona M. White&#39;a.</p>

Finansują nas

Wspierają nas

Współpracujemy