"SOKÓŁ"

STOWARZYSZENIE NA RZECZ DZIKICH ZWIERZĄT

Who's online

Zarejestruj się i / lub zaloguj, aby przeglądać całe FORUM...

General PTAKI POLSKI

  • HasiaW
  • HasiaW's Avatar
  • xxx
More
11 Jun 2012 19:16 - 11 Jun 2012 20:09 #46 by HasiaW
HasiaW replied the topic: PTAKI POLSKI
Łyska w trakcie Zimowego Ptakoliczenia nie zajęła nawet 20 pozycji, ale to ptak ciekawy, charakterystyczny i wart pokazania. Dlatego - będzie o łysce ....

Łyska (Fulica atra)

Rząd: żurawiowe (Gruiformes)
Rodzina: chruściele (Rallidae)
Gatunek: łyska (Fulica atra)

CHARAKTERYSTYKA: Średniej wielkości ptak, nieco mniejszy od krzyżówki.

Jednak kiedy stoi - a nogi ma dłuższe - i wyciągnie się, machając skrzydłami, wygląda na większą od krzyżówki o co najmniej o 30%. Prawda?
Kiedy porusza się na lądzie, przypomina kurę, sylwetka łyski jest krępa, jakby „garbata”, z małą okrągłą głową i krótkim ogonem.

Pływając , łyska delikatnie podryguje głową. Nurkuje z niewielkim wyskokiem, a kiedy powraca na powierzchnię, unosi się jak korek.
Startując, rozbiega się po powierzchni, machając skrzydłami, odpychając łapami i rozbryzgując wodę. Słynne są „biegi” łyski po wodzie, kiedy przepędza inne łyski lub krzyżówki ze swojego rewiru.

Takie agresywne zachowanie łysek obserwowane jest najczęściej w okresie wodzenia piskląt, a także w okresie przedlęgowym – w czasie wyznaczania i obrony rewiru. Łyski unikają walki, bowiem kiedy do niej dochodzi, oba ptaki mogą ponieść dotkliwe szkody. Ptaki w walce nacierają na siebie z impetem, biją się łapami, uderzają skrzydłami, dziobią a nawet podtapiają przeciwnika, depcząc go w wodzie. Do bójek dochodzi między samcami, albo między samicami, nigdy samiec nie walczy z samicą. Prawdopodobnie, rozpoznają płeć po głosie, innym u samca i u samicy. Dla uniknięcia walki, najczęściej występuje prezentacja nastroszonych piór i uniesionych skrzydeł, pochylenie głowy tak aby widoczny był na tle czerni piór – biały dziób wraz z płytką czołową, jako znaczący sygnał ostrzegawczy. W locie łyski ukazuje się biały końcowy pasek drugorzędowy, a rozłożone skrzydła z białawym brzegiem, wydają się jaśniejsze, niż w kształcie złożonym.

Samiec i samica są ubarwione jednakowo, generalnie ich upierzenie jest szaro (łupkowo)-czarne (bardziej czarna jest głowa ptaka niż sam tułów). U obu płci charakterystyczna jest biaława, w kolorze kości słoniowej – płytka czołowa, u samców jest ona nieco większa niż u samic. Dziób silny, całkowicie biały. Oko dorosłego osobnika jest czerwone.

Nogi o barwie szaro-zielonej są mocne, palce długie, z płatkami skórnymi pełniącymi funkcję błon pływnych.

Pisklę łyski jest czarne, z piórkami na grzbiecie wyglądającymi jak splątane i dość rzadkimi. Ma czerwono-niebieską głowę i żółto-brązową kryzę, na końcu czerwonawego dzioba widoczny jest niewielki, kremowy paznokieć.

Podloty łyski są ubarwione jaśniej niż rodzice, mają ciemną tęczówkę oka, białawe policzki i szyję oraz białawą plamę na piersi, ich dzioby zmieniają kolorystę z żółtawej, poprzez szaro-białą, do białej.


Łyska jest jedynym chruścielem przystosowanym do życia na otwartych wodach (również na morzu). Świadczą o tym: jej zaokrąglony, krępy kształt ciała (brak bocznego ścieśnienia dostosowanego do przemykania się w trzcinowisku, jak robią to inne chruściele) oraz charakterystyczne stopy.

WIELKOŚĆ:
długość ciała ok. 36 - 41 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 70 - 79 cm
waga ok. 600 - 1100 g

POKARM: Ptak wszystkożerny, a pobierany pokarm zróżnicowany jest w zależności od dostępności w poszczególnych porach roku i miejscach przebywania. Żywi się wszelkiego rodzaju bezkręgowcami, ikrą ryb, drobnymi kręgowcami oraz skrzekiem żab, rzadziej małymi rybkami. W diecie letniej dominuje pokarm roślinny, kłącza trzcin, rośliny wodne, nasiona traw.

W miastach, gdzie spotykamy różnego rodzaju oczka wodne, stawy łyska bywa dokarmiana w okresie zimowym (zresztą, latem ludzie również nie szczędzą ptactwu tego "smakołyku") różnego rodzaju pieczywem, które zjada chętnie, jak również znalezione odpadki. Łyska w poszukiwaniu pożywienia potrafi nurkować na głębokość do 6,5 m.

GŁOS/ŚPIEW: Głosy wydawane przez samce i samice oraz pisklęta i ptaki młodociane, różnią się. Odzywają się często. Dorosłe samice wydają wysokie, szczekliwe "kew" lub "kreuw", a samce – krótkie i bezgłośne "tsk" lub „tsi”. Gdy są wzburzone wydają wybuchowe "pix". W wiosenne noce łyski oblatujące terytorium często wydają nosowe, trąbiące „pe-pe-eł”, o nieco skaczącym rytmie. Para w okresie wysiadywania jaj, utrzymuje ze sobą stały kontakt głosowy. Młode wydają monotonne, powtarzalne kwilenie, żebrząc o pokarm.

RYTUAŁY LĘGOWE/ROZRÓD: Po powrocie na lęgowiska w marcu, łyski opuszczają duże stado, w którym przebywały w zimie. Ptaki coraz częściej odzywają się i nawołują. Zajmują rewiry lęgowe i jako para bronią swojego terytorium przed osobnikami swojego gatunku, oraz innymi gatunkami. Takie zachowanie utrwala więzi między partnerami.

Gniazdo to stosunkowo wysoki kopiec z martwych roślin, patyków, turzyc ułożonych krzyżowo, usytuowane w płytkiej wodzie w pobliżu szuwarów, oparte o dno, często wyraźnie widoczne. Wnętrze wyścielone liśćmi.

Budują je ptaki wspólnie.
W miastach, łyski potrafią lokować gniazdo np. w naturalnym zagłębienia obudowy kanału wodnego czy zbiornika, w wylocie nieużywanego kanału ściekowego, czasami na porzuconej łodzi czy na platformach celowo umocowanych na wodzie kanału lub stawu parkowego.

Samiec buduje również jedno lub dwa gniazda zapasowe w celu odpoczynku lub noclegu. Łyski wspinają się do środka po konstrukcji przypominającej mostek.
Łyski odbywają jeden lub dwa lęgi w roku, w kwietniu-maju, w zniesieniu jest 6 do 15 szarożółtych jaj w czarne kropeczki. Najpierw samica znosi 1-2 jaja i zaczyna je wysiadywać, po czym przybywają kolejne jaja. Jaja wysiadywane są przez okres 22-24 dni przez obydwoje rodziców. W czasie, kiedy jeden osobnik siedzi na gnieździe, drugi krąży w pobliżu, wypatruje zagrożeń i w porę ostrzega o zbliżającym się niebezpieczeństwie, np. pojawieniu się drapieżnika. Korzystają na tym krzyżówki, które często zakładają gniazda w pobliżu łysek. W okresie wysiadywania ptaki nie wykazują się wobec siebie nadmiarem agresji. Pisklęta, jako zagniazdowniki, opuszczają gniazdo zaraz po wykluciu, a samodzielność i lotność uzyskują po około 8 tygodniach. Na początku zajmują się nimi oboje rodzice, potem tylko samiec, bo samica zakłada drugi lęg. Łyska jest bardzo troskliwą mamą i wzruszająco karmi swoje brzydkie :woohoo: (nie da się ukryć) maluszki.

Młode z pierwszego lęgu opiekują się też młodszym rodzeństwem razem z rodzicami, a nawet je karmią.
Najdłużej żyjąca łyska, której wiek oznaczył człowiek, miała 18 lat.

BIOTOP: Łyska to gatunek głównie osiadły i koczujący, a tylko populacje północno-zachodnie wędrują jesienią na południowy zachód. W Polsce gnieździ się w całym kraju poza najwyższymi partiami gór, licznie zimuje na podgrzewanych, niezamarzających zbiornikach, kanałach a w parkach miejskich na dużych częściowo uwalnianych od lodu, stawach. Łyski zasiedlają stojące i wolno płynące wody, zwłaszcza z obficie zarośniętą strefą brzegową, najchętniej zaciszne jeziora, stawy, starorzecza, zarastające zbiorniki zaporowe.

W okresie polęgowym, łyski gromadnie przebywają na nizinnych zbiornikach wodnych, także w zatokach i na wybrzeżach morskich.
W Polsce łyski są zaliczane do licznych ptaków lęgowych. Część z nich zimuje w naszym kraju, część odlatuje do Europy południowej i zachodniej. Migrujące ptaki odlatują we wrześniu.
Po wzroście liczebności łysek w latach 80 XX w. , na początku XXI w. notuje się stopniowy spadek liczebności tych ptaków. Powodów tego zjawiska badacze doszukują się w gwałtownym wzroście liczby norek amerykańskich żerujących w rejonach jezior i stawów a także w czynnikach natury zdrowotnej – rozprzestrzenianiu się zakażeń wśród ptactwa wodnego.

Gatunek ten jest częściowo chroniony. W okresie od 15 sierpnia do 21 grudnia można polować na łyski. W pozostałym okresie podlega ochronie.

Nie wiem, co za ludzie (?) mogą strzelać do tak pięknych ptaków?! Mam nadzieje też, że jest to ptak atrakcyjny z wyglądu, ale całkiem niesmaczny - pfe, tfu!!! ;) i doradzam potencjalnym myśliwym rezygnację z polowań na te ptaki. :blink:
Mam też wrażenie, że z powodu malejącej liczebności łysek w Polsce, odpowiedzialni za ochronę przyrody wprowadzą przepis zabraniający polowań na łyski.
ŁYSKI POD OCHRONĄ CAŁY ROK :) - zgadzacie się? Na pewno ... :kiss:
Zdjęcia w tekście: Hanna Żelichowska

000

This message has attachments images.
Please log in or register to see it.

Last Edit: 11 Jun 2012 20:09 by HasiaW.
The following user(s) said Thank You: potwornicka, Terka, taren, adadżna, marsz, Lili, Darla, xavi, mim, kleks, kazek52, Anca, m.margaret

Please Log in or Create an account to join the conversation.

  • Lili
  • Lili's Avatar
More
14 Jun 2012 06:26 - 14 Jun 2012 06:44 #47 by Lili
Lili replied the topic: PTAKI POLSKI
PLESZKA ZWYCZAJNA
[/sup][/size][/size]

Eva Stets wstawiła zdjęcie pleszki, zrobione w Grecji. peregrinus.pl/pl/peregrinus-forum/8-soko...it=12&start=72#21694

Jest to nieliczny ptak lęgowy, więc tym bardziej cieszymy się, że gościmy ja u siebie.
Pleszka przylatuje w końcu kwietnia i początku maja ( do nas przyleciały w maju). Migruje na duże odległości. Na zimę, od września do października, odlatują do Afryki, na północ od równika lub na Półwysep Arabski.
Gniazdo założyły pod daszkiem tarasu, pomiędzy rynną, a drewnianą „podbitką”.

Samiec pleszki w naszym ogródku

This image is hidden for guests.
Please log in or register to see it.



Uploaded with ImageShack.us
Pleszka zwyczajna, pleszka (Phoenicurus phoenicurus) – gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny muchołówek.



Zamieszkuje niemal całą Europę, środkową Azję i Bliski Wschód.
Długość życia: 4-7 lat.

Wygląd zewnętrzny
Ptak o smukłej sylwetce i długich nogach. U samców część twarzowa głowy i gardło są czarne, czoło i brwi białe (białe plamy). Wierzch głowy i grzbiet niebieskoszare. Skrzydła brązowe z beżowymi brzegami piór. Pierś i boki rude, brzuch biały, pokrywy podogonowe pomarańczowe. Kuper, pokrywy nadogonowe i ogon jaskrawe rdzawoczerwone, z tym że wewnętrzne sterówki są ciemnobrązowe

Pożywienie
Pleszki żywią się głównie owadami, które chwytają w locie ze stałego stanowiska lub zbierają z liści i ziemi. Ponadto jesienią zjadają też jagody i inne owoce.
Owady zbiera z pni, gałęzi i liści. Może zawisać przy nich w powietrzu lub wypatrywać swoje ofiary z odpowiedniego miejsca. Po jej schwytaniu wraca z powrotem do niego, gdzie ją zjada.
Przeprowadzone badania wykazały, że ten 15-gramowy ptak w ciągu 8 godzin potrafi zjeść 24 g owadów przy temperaturze 7 stopni Celsjusza. W sytuacji gdy było o 5 stopni cieplej pleszka zjadała 16 g owadów dziennie, choć gdy eksperymentatorzy obniżyli racje żywieniowe do 10 g ptaki ginęły z głodu. Dla wykarmienia swych piskląt pleszki przylatują ze złapaną zdobyczą do gniazda aż 400 razy dziennie, zabierając ze sobą parę owadów na raz

This image is hidden for guests.
Please log in or register to see it.



Uploaded with ImageShack.us

GŁOS.
Wabi miękkim, wysokim "fuit" od którego zaczyna się pieśń, po nim następuje głębokie staccato, a koniec stanowią różne elementy trelu. Często melodia połączona jest z głosem alarmowym w "fuit tik tik". Śpiew melancholijny, szybki, często z wplecionymi naśladownictwami śpiewu innych ptaków. Każda zwrotka zaczyna się tym samym wysokim, ostrym gwizdem "fuit", potem następują 2–3 niższe, zmienne trelowe motywy, a kończy się często metalicznym, zgrzytliwym trelem. Śpiewa często ze szczytu drzewa, najintensywniej o świcie.

Monotonny śpiew. Najczęściej słyszymy go w pobliżu gniazda.


Potrafi też ładnie śpiewać


Zachowanie

Ma postawę wyprostowaną, często regularnie kiwa ogonem i przykuca. Gdy przysiada zawsze energicznie potrząsa rdzawymi sterówkami. Już młode osobniki bowiem wykazują ten odruch, choć dopiero zaczyna wyrastać im ogonek. Dają w ten sposób sygnał o przynależności do określonego gatunku.
Wędruje przeważnie nocą.
Pomimo barwnego upierzenia w terenie nie rzuca się w oczy. Jest nieco mniejsza od wróbla.
W ciągu roku wyprowadza jeden-dwa lęgi: pierwszy w maju, a ewentualny drugi w czerwcu.

Toki
W okresie godowym pleszka wykazuje charakterystyczne zachowania, po których łatwo ją zauważyć. Samiec ma bardzo wytworne, czarno-biało-rdzawe upierzenie godowe, które w czasie zalotów eksponuje wabiąc samicę do odpowiedniej dziupli. Swą obecność w danej dziupli sygnalizuje wystawieniem przez otwór wlotowy raz wyrazistego rdzawego ogona, a raz błyszczącego na czarnej głowie, białego czoła.

Gniazdo

Budują gniazda w obszernych dziuplach o szerokim wejściu, skrzynkach lęgowych z dość dużym otworem wlotowym (np. rozkutym przez dzięcioły) lub ewentualnie w niszach budynków stojących w lesie lub parku. Czasem gnieżdżą się w połamanych gałęziach. Gniazdo w warstwie zewnętrznej ma liście, mech i inny materiał roślinny, a wyściełane jest piórami i włosiem. W bardziej zantropomorfizowanych okolicach zmieniają swe zwyczaje lęgowe i zamieszkuje budki lęgowe lub nawet wyjątkowo szczeliny w murach budynków, a nie dziuple. Zdarzało się nawet wyprowadzać im lęgi w skrzynkach pocztowych, które nie były zbyt często używane. Dla wielu miłośników ornitologii obserwacja pary pleszek jest ciekawym doświadczeniem i rzadko zdarza się usuwać gniazda w nietypowych lokalizacjach.

Jaja

Samica składa 6–7 turkusowych jaj, które następnie wysiaduje przez 12–14 dni. W powtarzanych
lęgach jest już tylko 4–5 jaj.



Pisklęta

Po wykluciu oboje rodzice od rana do wieczora prześcigają się w dostarczaniu owadów potomstwu. Młode, gniazdowniki, opuszczają gniazdo po około 15 dniach, a po kolejnych dwóch tygodniach usamodzielniają się i opuszczają terytorium rodziców.
Status i ochrona
Gatunek nie jest zagrożony wg danych IUCN (status LC – Least Concern).
W Polsce jest objęty ścisłą ochroną gatunkową
pl.wikipedia.org/wiki/Pleszka_zwyczajna

CIEKAWOSTKI


Nazwa tego gatunku wywodzi się z języka staropolskiego, w którym słowo „plesza” znaczyło: „łysa”. Samiec pleszki ma charakterystyczną białą czapkę na głowie, która niektórym kojarzyła się z łysiną.

Istnieje wiele starych, ludowych nazw dla tego gatunku: słowik murowy, pokrzewka czarnousta, piegża czarnoszyja, owadożer czarnogardły, ludarka rudochwost.
Pszczelarze mają często problemy z pleszkami, gdyż po przylocie, masowo siadają na daszkach uli i polują na pszczoły zwłaszcza na te, które zmęczone po powrocie z pyłkiem siadają na trawie przed ulem.

Zagadka ptasich wędrowców rozwiązana

Chyba wszyscy wiemy, że wiele gatunków ptaków co roku zakłada gniazdo w tym samym miejscu i składa w nim jaja. Przez wiele lat bezskutecznie poszukiwano jednak odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób ptaki wybierają miejsce swojego pierwszego lęgu. Naukowcy z Uniwersytetu stanu Maryland nie dali jednak za wygraną - na podstawie badań pleszki (Ruticilla phoenicurus), niewielkiego ptaka śpiewającego, znaleźli prawdopodobne rozwiązanie tej zagadki.
Zdaniem badaczy, na wybór miejsca rozrodu największy wpływ mają warunki środowiskowe, w których młode ptaki dorastają przez pierwszy rok życia. Colin Studds, doktorant z Uniwersytetu Maryland, tłumaczy: Odkryliśmy, że miejsce pobytu ptaków w czasie pierwszej zimy ich życia determinuje z dokładnością do kilkuset mil miejsce, w które będą się udawały na rozród przez całe swoje życie. Ważnym czynnikiem okazuje się dostępność wody i pożywienia w miejscu zimowego pobytu pleszek.
Autor: Wojciech Grzeszkowiak
Źródło: BioMedicine/EurekAlert
kopalniawiedzy.pl/pleszki-wracac-ptaki-m...us-Colin-Studds,4369

OBSERWACJA SOKOŁÓW INFO: 722 592 176

This message has an attachment image.
Please log in or register to see it.

Last Edit: 14 Jun 2012 06:44 by Lili.
The following user(s) said Thank You: dziuniek, potwornicka, jur, taren, wanda59, adadżna, anna49, xavi, mim, kazek52, m.margaret

Please Log in or Create an account to join the conversation.

  • Lili
  • Lili's Avatar
More
07 Jul 2012 23:01 #48 by Lili
Lili replied the topic: PTAKI POLSKI
BOCIANIA MIŁOŚĆ

W nawiązaniu do PRZEPIĘKNYCH zdjęć bocianów w „akcie” miłości, pokazanych nam przez EVĘ z komentarzem … Bociania miłość wymaga od samca solidnych umiejętności zachowania równowagi peregrinus.pl/pl/peregrinus-forum/8-soko...it=12&start=84#22621 ,
a także po przeczytaniu niezwykle interesującego artykułu o zakochanym bocianie, który zbudował swej kalekiej żonie gniazdo na ziemi, chciałabym podzielić się informacjami dotyczącymi „BOCIANIEJ MIŁOŚCI”.

BOCIANY kopulują WYŁACZNIE w (na) gnieździe, co w przypadku innych gatunków ptaków jest raczej rzadkością.

W Polsce występują dwa gatunki bocianów: bocian biały (Ciconia ciconia) i płochliwy bocian czarny (Ciconia nigra).
Stojący bocian mierzy ok. 80 cm wysokości, a rozpiętość skrzydeł dochodzi do 2 m. Długość dzioba wynosi 16 – 20 cm. Ciężar dorosłego ptaka waha się od 2,7 do 4,5 kg.
Mając długie nogi, szyje i skrzydła wydają się być większe i cięższe niż są w rzeczywistości.

Bociany łączą się w pary na wiele lat, prawdopodobnie do czasu śmierci jednego z małżonków.

Samiec przylatuje kilka dni wcześniej, aby naprawić gniazdo. Jeżeli samica nie przyleci z Afryki, jej miejsce zajmie jakaś inna i powstanie nowa para. A więc bociany przywiązują się nie tylko do siebie, ale i do gniazda.

Po raz pierwszy przystępują do lęgów w wieku 4-5 lat. Zaobserwowano też kopulację dwuletnich bocianów. Najczęściej jednak usiłują tylko kopulować, zresztą często nieudolnie.

Obserwatorzy bocianów (monitoring gniazda) twierdzą, że częstotliwość kopulacji czarnych bocianów jest mniejsza niż u bocianów białych, a te …czynią to często, czasem nawet 10 razy dziennie i zachowują się przy tym bardzo głośno.
Kiedy ktoś po raz pierwszy ogląda ich kopulację ma wrażenie, że bociany biją się.
Podstawą komunikacji, to ,,mowa ciała”.
Przed kopulacją bociany chodzą po gnieździe, pochylają głowy, czasem oplatają się szyjami, dotykają dziobami.
Łączenie się w pary u bocianów nie jest poprzedzone wielodniowymi zalotami czy tokami.
Najczęściej tego samego lub następnego dnia po przylocie do gniazda, dochodzi do kopulacji.
Możemy uznać to za mało romantyczne, ale z uwagi na późne przyloty nie mogą „marnować czasu” na skomplikowane rytuały miłosne. Mają niewiele czasu na wychowanie i wyprowadzenie lęgu.
Charakterystyczne zarzucanie głowy głęboko na plecy i klekotanie dziobem w czasie „ceremonii” wzajemnego witania się na gnieździe jest wielokrotnie powtarzane w całym sezonie lęgowym.

Po wyprowadzeniu młodych dla scementowania związku również dochodzi do zbliżeń.

Odróżnienie samca od samicy jest bardzo trudne.
Bardzo często obserwatorzy pytają się jak je rozróżnić, a jedna z odpowiedzi …ta brudniejsza „na plecach” to bocianica, bo w czasie kopulacji bocian stoi na jej plecach.

Bociany podobnie jak wszystkie kręgowce, rozmnażają się, płciowo. Zapłodnienie następuje w ciele samicy po akcie kopulacji. Większość samców ptaków nie ma wykształconego prącia, czyli narządy kopulacyjne u znacznej większości gatunków nie występują. U bocianów są one w stanie cząstkowym.
Ptaki posiadają kloakę - czyli wspólne ujście układu wydalniczego, pokarmowego i rozrodczego. Kopulacja polega na zetknięciu nabrzmiałych warg kloaki, co zapewnia bezpośredni przepływ nasienia i pobieranie go przez samicę od samca.

Pan Tomasz Kłosowski obserwując kopulację bocianów tak ją opisuje.
Oto czas bocianich godów. Ptaki dużo krążą, klekocą, przeganiają intruzów…
Ptaki są blisko kulminacji godowego szaleństwa i co rusz - czyli tak raz na 2 godziny - kopulują.
Ptaki, zwłaszcza te o dużych skrzydłach, startują i lądują pod wiatr. Podrzuca je w górę bądź wyhamowuje ich lot przy lądowaniu.
Podczas kopulacji samiec musi wzlecieć na grzbiet samicy i przez dłuższą chwilę utrzymać tam równowagę, wymachując skrzydłami. Ona mu w tym pomaga, zwracając się ku wiatrowi.
A trzeba przyznać, że bociany - żywe szybowce, zależne od prądów powietrza - mają duże wyczucie wiatru.
www.foto-ptaki.pl/index.php?option=com_c...ew&id=225&Itemid=121

Przepięknie zrealizowany film przez Irka209 „Bociany z Lewkowa - historia pewnej znajomości”
Widzimy pierwszy przylot boćka do gniazda, nawoływanie, czekanie na partnera (ę). Wreszcie zjawia się drugi. Czułe przywitanie, muskanie dziobami…gody.


A poniżej niezwykła opowieść o potędze miłości. Znaleziona na portalu Krzysztofa Cierpisza.
Podaję za: gazetawarszawska.com/2012/06/27/zbudowal...ie-gniazdo-na-ziemi/

Zbudował żonie gniazdo na ziemi

Oto potęga prawdziwej miłości. Zakochany bociek postąpił wbrew bocianie naturze i zamiast na wysokim słupie zbudował gniazdo na ziemi. A wszystko dlatego, że jego partnerka po ciężkim wypadku nie potrafi latać.
Zakochana para poznała się w lecznicy dla zwierząt doktora Andrzeja Fedaczyńskiego w Przemyślu na Podkarpaciu. Ona trafiła z połamanym skrzydłem, on z ciężkim zatruciem. Choć ptaki były bardzo wycieńczone i miały małe szanse na przeżycie, dzielnemu lekarzowi udało się je uratować. Przez kilka miesięcy dochodziły do siebie i podczas rehabilitacji tak bardzo wpadły sobie w oko, że się w sobie zakochały.
„ Miłość bociania jest wielka” zaznacza doktor Fedaczyński.” Ptaki są do siebie bardzo przywiązane i jak się wiążą, to zostają ze sobą już na całe życie”.
Kiedy okazało się, że pani bocianowa nie będzie mogła nigdy latać, jej partner, który odzyskał pełną sprawność, całkowicie się jej poświęcił. Zimę spędził w Polsce, nie odleciał do ciepłych krajów. A teraz zaczął budować gniazdo. Znosi patyki, układając solidną konstrukcję wprost na gruncie, aby jego żona nie musiała się męczyć.
A pani bocianowa aż klekoce ze szczęścia. Ich nowy dom z dnia na dzień coraz bardziej się powiększa. Za kilka tygodni powinny pojawić się w nim pisklęta.
Nietypowa para już się stała wielką atrakcją w okolicy. Ludzie oglądają poczynania ptaków z niedowierzaniem. Nikt przecież nigdy nie widział bociana gniazdującego na ziemi jak kaczka.
Wiele wskazuje na to, że nowatorskie rozwiązanie przemyskich boćków przyjmie się wśród innych par. Bo w lecznicy jest więcej chorych ptaków, w tym także takich, które od kilku lat nie latają. Do tej pory nie zakładały gniazd. Widząc poczynania zakochanej pary, zaczęły ją naśladować i też zabrały się za budowę gniazd wprost na ziemi.
27/06/2012

This image is hidden for guests.
Please log in or register to see it.



Uploaded with ImageShack.us

OBSERWACJA SOKOŁÓW INFO: 722 592 176
The following user(s) said Thank You: potwornicka, jur, Terka, wanda59, marsz, kazek52, m.margaret

Please Log in or Create an account to join the conversation.

  • Lili
  • Lili's Avatar
More
14 Jul 2012 10:30 #49 by Lili
Lili replied the topic: PTAKI POLSKI
Wyniki Zimowego Ptakoliczenia 2012
Na miejscu XIV – WRONA SIWA

Mary tak pięknie napisała o swojej wychowance wronie Szaradzie, że zmobilizowała mnie do napisania o wronie.

WRONA SIWA (Corvus cornix) – gatunek średniego ptaka z rodziny krukowatych, zasadniczo wędrowny, choć duża część osobników jest już osiadła (zwłaszcza populacje miejskie).



WYSTĘPOWANIE
Występuje w północnej i wschodniej Europie od Półwyspu Apenińskiego i Łaby po Ural. Pierwotnie specjacja następowała w południowo-wschodniej Europie i w cieplejszych strefach Azji. Gnieździ się na bardziej rozległym terytorium niż czarnowron. Wyraźne wędrówki i regularne koczowanie podejmują przeważnie młode ptaki (choć tylko po Europie).
W Polsce średnio liczny ptak lęgowy Najliczniejsza w górach (dolatuje do 1300 m n.p.m.) i na pogórzu, w dolinach rzek i nad jeziorami.
Od lat 30 ubiegłego wieku zaczęła gnieździć się W WARSZAWIE , a później także w innych większych miastach (Poznań – od lat 50, Wrocław, Kraków, Gdańsk – od lat 70).
Dawniej w pobliżu dużych miast zimowała także duża liczba ptaków ze wschodu Europy, obecnie przylatuje ich znacznie mniej, a na zimowych noclegowiskach dominują ptaki z populacji osiadłych.
Intensywniejsze przeloty zaznaczają się głównie na wybrzeżu, w głębi lądu nie są już tak wyraźnie widoczne.


Przesłane przez ArchosaurKing
SYSTEMATYKA
Wrona jest typowym przykładem powstania z jednego pierwotnego gatunku, pod wpływem ery lodowcowej, dwóch odmiennych form różniących się miejscami występowania, ale nie trybem życia (podzielono je na 2 czarne i 4 siwe podgatunki).
Do niedawna wrona siwa uznawana była za jeden z podgatunków wrony Corvus corone, jako Corvus corone cornix, jednak ostatnie badania (Parkin et al., 2003) wykazały, że ze względu na znaczne różnice w upierzeniu, kojarzenie selektywne oraz zmniejszoną genetyczną żywotność mieszańców, WRONA SIWA I CZARNOWRON powinny być traktowane jako dwa osobne gatunki, mimo że mieszańce są płodne.

Dla porównania KRUK i WRONA SIWA
corvus corax & corone cornix

Przesłane przez MrJackthecrow

Również inny z dawniejszych podgatunków, wrona amerykańska (w. krótkodzioba) (Corvus corone brachyrhynchos), uzyskał już status osobnego gatunku jako Corvus brachyrhynchos.

CHARAKTERYSTYKA
Obie płci ubarwione jednakowo. Grzbiet i brzuch popielate, natomiast górna część piersi, głowa, skrzydła i ogon czarne z metalicznym połyskiem. Dziób czarny, masywny, nieco zakrzywiony. Tęczówki oczu są ciemnobrązowe. Tworzy wieloletnie pary.
W porównaniu z gawronem ma masywniejszy dziób, bardziej zaokrągloną sylwetkę, płaskie czoło i całkowicie odsłonięte nogi.
Od czarnowrona, pozbawionego szarych piór, różni się głównie tylko upierzeniem. Jest większa od gołębia, ale jest znacznie mniejsza niż kruk. Lot jest wolny, wymachowy.
Mało płochliwa i bardzo szybko przystosowuje się do terenów zurbanizowanych i obecności człowieka, choć jest ostrożniejsza i czujniejsza niż kawki i gawrony.
Jest towarzyska i w trakcie migracji lub po okresie lęgów przyłącza się do stad kawek i gawronów (te są podobnej wielkości do wron).

STADO WRON

Przesłane przez thomson1202

GŁOS
Ochrypłe, głośne, szorstkie krakanie "kree kree", trochę cichsze i bardziej dźwięczne niż u gawrona. Charakterystyczne krakanie słychać zwłaszcza w locie.
Popularne powiedzenie „nie kracz, nie kracz” wzięło się prawdopodobnie od wrony, której od dawna przypisywano złe intencje. Jeszcze dziś można spotkać osoby, które uważają, że siedząca na płocie wrona swoim charakterystycznym „kraa – kraar,kree ” krakaniem zapowiada jakieś nieszczęście dla domu.


Opublikowane przez RoughOwl

ROZMIARY CIAŁA: długość ciała ok. 48–52 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 90–100 cm. MASA CIAŁA: ok. 510 g
ŚRODOWISKO
Dawniej prawie wyłącznie doliny rzek, obrzeża jezior, małe laski w pobliżu łąk i terenów wilgotnych. Obecnie także obrzeża wszelkich lasów i zadrzewień śródpolnych, otwarte tereny typu parkowego z mozaiką śródpolnych lasów z pastwiskami, polami, ogrodami i łąkami oraz parki miejskie. Rzadziej przebywa na samotnych drzewach w krajobrazie rolniczym. Nie unika większych drzewostanów, choć lęgnie się tylko na ich skraju (w zwartych kompleksach nie występuje). Nie wykazują wymagań dotyczących wysokości na poziomie morza.
Preferuje lokowanie terenów lęgowych w pobliżu zbiorników wodnych, gdzie na ich brzegach często poszukuje pokarmu. Jest ptakiem wszędobylskim, toteż przystosował się do życia w miastach, gdzie spotyka się często go na wysypiskach śmieci. Na ludzkich osiedlach przebywa cały dzień w swoim rewirze, który lustruje z kominów i anten, co łatwo zaobserwować. Latem częściej przebywa w okolicach lasów, a zimą w towarzystwie gawronów zalatuje na pola i w pobliże osiedli ludzkich, gdzie znajduje się więcej łatwiejszego do zdobyciu pokarmu.
pl.wikipedia.org/wiki/Wrona

Wrony bardzo nie lubią być obiektem zainteresowania, jeżeli przechodzi się obok nich, ani drgną. Wystarczy spojrzeć na nie…odlatują.

Wrony bardzo lubią się kapać

Opublikowane w dniu 20 maja 2012 przez użytkownika lelkunk

cd. nastąpi...

OBSERWACJA SOKOŁÓW INFO: 722 592 176

This message has an attachment image.
Please log in or register to see it.

The following user(s) said Thank You: potwornicka, wanda59, aalina, anna49, mim, kazek52, miedzia, m.margaret

Please Log in or Create an account to join the conversation.

  • Lili
  • Lili's Avatar
More
14 Jul 2012 10:34 #50 by Lili
Lili replied the topic: PTAKI POLSKI
Na miejscu XIV - WRONA SIWA

POŻYWIENIE
Wszystkożerna, jednak głównie pokarm zwierzęcy – drobne ssaki, ptaki, owady, dżdżownice, ślimaki i inne bezkręgowce, również padlina, nasiona, owoce i odpadki ze śmietników. Czasem zdarza się, że zjadają lęgi innych wron gniazdujących w pobliżu. Dieta uzależniona jest od pory roku i lokalnych zasobów środowiska w którym przebywa. Preferuje gryzonie – norniki, myszy, młode zające, jaszczurki, żaby, pisklęta i jaja ptaków, gąsienice i chrząszcze. Sięgają też po martwe zwierzęta.
W pożywieniu pochodzącym od innych ptaków dominowały jaja, a nie pisklęta (wśród nich najczęściej ofiarą padały kaczęta krzyżówek).
Lokalne wrony w okresie lęgowym jedzą najczęściej rośliny i owady, nieco rzadziej ryby (prawdopodobnie znalezione martwe osobniki) i mięczaki.
Mają doskonały wzrok oraz sporo inteligencji, która ułatwia im zdobywanie pokarmu. Potrafią rozbijać o kamień muszlę ślimaka, skorupę orzecha włoskiego, czy kość, z której wyjadają szpik. Kiedy muszą szybko uciekać ze skradzionym jajem, robią w nim dziurkę, by łatwiej je było uchwycić i przenieść.

Wśród roślinnego pokarmu dominują trawy, zboża, ziemniaki, różne JAGODY, rośliny kapustowate.

Przesłane przez 01rozse

Miejsca w których żeruje i sposoby w jaki to robi są bardzo różnorodne.
Najczęściej szuka pokarmu na ziemi, chodzi spokojnie po niej lub skacze.

Opublikowane w dniu 9 cze 2012 przez użytkownika wflo13

Jak podaje znany ornitolog Jan Sokołowski, aby dostać się do szpiku znalezionej kości, wrona rzuca ją ze znacznej wysokości na twarde podłoże i w ten sposób rozbija. Wrony w większej liczbie, zdeterminowane grożącym niebezpieczeństwem, potrafią zaatakować i przepędzić nawet myszołowa, psa czy lisa.

Zdarza się, że odbiera zdobyte ofiary ptakom, również SZPONIASTYM

Przesłane przez 0rgb0
pl.wikipedia.org/wiki/Wrona

Uczta

Przesłane przez dalila1955

Przesłane przez 0rgb0

ROZRÓD
Wyprowadza jeden lęg w ciągu roku.

GNIAZDO
Na obrzeżach lasów zwykle w wierzchołku wysokiego drzewa, najczęściej sosny, w rozwidleniu grubych gałęzi w koronach drzew. Płaska platforma tworząca koszyk zbudowana jest z patyków, gałązek, wylepione gliną lub błotem, a wymoszczone często materiałem w kolorze rudym – łykiem drzew, często topól, trawami, włosiem, mchem, korzonkami lub piórami kur domowych. W miastach ich gniazda znajdują się głównie w parkach, zdarzają się gniazda na budynkach czy żurawiach budowlanych. W przeciwieństwie do kruków nie lęgnie się w głębi lasów i rzadziej gnieździ się w miastach niż gawrony. Preferuje bowiem przestrzenie otwarte. Konstrukcja budowana jest w marcu.
Partnerzy pozostają sobie wierni do końca życia jednego z nich
W przeciwieństwie do gawronów wrony gnieżdżą się zawsze pojedynczo na drzewach.



JAJA
W połowie kwietnia składa 4–6 różnobiegunowych, silnie wydłużonych jaj o tle zielonkawym i średnich wymiarach 43×31 mm. Mają brunatne lub oliwkowozielone plamkowanie.

pl.wikipedia.org/wiki/Wrona

WYSIADYWANIE I PISKLĘTA
Od złożenia pierwszego jaja samica siedzi na jajach ok. 18–21 dni. Rodzice otaczają potomstwo troskliwą opieką. Gdy partnerka siedzi na jajach lub opiekuje się młodymi samiec niestrudzenie dostarcza pokarm. Po pewnym czasie gdy te podrosną matka również zaczyna przynosić im pożywienie. Początkowo dostają owady i ich larwy, a później myszy, pisklęta innych ptaków i młode małe ssaki. Pisklęta, gniazdowniki, opuszczają gniazdo po ok. 5 tygodniach (28–35 dniach).

PISKLĘTA

Przesłane przez VladTepesRM

KARMIENIE PISKLĄT

Przesłane przez VladTepesRM

Status i ochrona
Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ochroną gatunkową częściową. Ze względu na pospolitość wron nie prowadzi się czynnych zabiegów ochronnych.
pl.wikipedia.org/wiki/Wrona

dc. nastąpi...

OBSERWACJA SOKOŁÓW INFO: 722 592 176

This message has an attachment image.
Please log in or register to see it.

The following user(s) said Thank You: potwornicka, Terka, wanda59, aalina, anna49, xavi, mim, kazek52, miedzia, m.margaret, WAGA51

Please Log in or Create an account to join the conversation.

Moderators: dziuniek