"SOKÓŁ"

STOWARZYSZENIE NA RZECZ DZIKICH ZWIERZĄT

#POMAGAM

logo_dotpay

Wasze wsparcie w IV kwartale br. 3

Dziękujemy
Liczy się dla nas każda złotówka...

donate

Z ostatniej chwili

Żegnamy System Wiadomości Prywatnych...

Zgodnie z naszą wcześniejszą zapowiedzią, 28 września br. ostatecznie rozstaliśmy się z dotychczas użytkowanym "Systemem Wiadomości Prywatnych" (PMS).

Wycofane rozwiązanie obecnie nie posiada wsparcia technicznego i od dość dawna nie było aktualizowane. Przestało zatem gwarantować bezpieczeństwo zarówno dla użytkowników jak i dla naszej witryny.

Zdajemy sobie sprawę, że funkcjonalność ta cieszyła się dużą popularnością, zatem zastępujemy ją nowym rozwiązaniem.
Jeśli chcesz wysłać Nową Prywatną Wiadomość lub przejrzeć swoje wiadomości zarówno te wysłane jak i odebrane przejdź do menu "Mój Profil"  "Wiadomości Prywatne" (dostępne dla osób zalogowanych).

Postaraliśmy się zadbać o to, żeby w nowym systemie znalazły się wszystkie Wasze wiadomości przechowywane dotychczas w starej wersji PMS. W swoich skrzynkach odbiorczych możecie znaleźć zarówno przeczytane / nieprzeczytane wiadomości oraz te, które zostały przeniesione do kosza i nie zostały wcześniej definitywnie usunięte.
Nowy system jest rozwiązaniem znacznie prostszym i z mniejszą ilością funkcji. Jednak mamy nadzieję, że zaspokoi Wasze wymagania w wystarczającym stopniu.

Sokół wędrowny na początku XX wieku był gatunkiem rozpowszechnionym w całym kraju, aczkolwiek niezbyt licznym. Najliczniej występował na Warmii i Mazurach. Przedwojenne polskie piśmiennictwo na temat jego występowania jest jednak ubogie, również po II wojnie światowej dane na temat tego gatunku są bardzo skąpe. 

Około 1950 roku nastąpił katastrofalny spadek liczebności populacji. Ostatnie znane gniazda sokoła wędrownego na terenie Polski stwierdzono w 1964 roku w województwach krakowskim, koszalińskim i wrocławskim. 

Późniejsze obserwacje sokołów wędrownych są sporadyczne, przy czym większość ma niepewny status. W latach 1970 - 1989 ponad dwudziestokrotnie stwierdzono występowanie sokoła. W tym też czasie odnotowano jednokrotne gniazdowanie – w 1980 roku na świerku w Tatrach oraz pojedyncze porzucenie gniazda w 1970 w województwie zielonogórskim. Kilka obserwacji ma status prawdopodobnego gniazdowania, nie potwierdzono jednak wyprowadzenia młodych. 

Pierwsze próby hodowli sokoła wędrownego podjęli polscy sokolnicy już pod koniec lat siedemdziesiątych, a pierwsze wyniki uzyskano w połowie lat osiemdziesiątych. Gdy na początku lat siedemdziesiątych odradzało się polskie sokolnictwo, sokół wędrowny praktycznie już nie występował na terenie kraju, dlatego też wszystkie ptaki w polskich hodowlach pochodziły z podobnych - zachodnioeuropejskich. Wszystkie ptaki reprezentują nominatywny podgatunek sokoła wędrownego, a ich przodkowie pochodzą z populacji niemieckiej, szkockiej i skandynawskiej. 

Reintrodukcje rozpoczęto w roku 1990 i prowadzono je przede wszystkim na terenach leśnych, część w górach (Pieniny) i w miastach (Warszawa, Kraków). Obecnie w pracach koordynowanych przez Radę Programu Restytucji Sokoła Wędrownego Falco peregrinus peregrinus w Polsce, w akcjach reintrodukcji uczestniczy pięć ośrodków hodowli oraz szereg innych instytucji pod nadzorem Ministerstwa Środowiska.

Autopromocja

Nagroda EkoMistrzowie
dolnośląskiej ekologii 1993 - 2018 r.
dla
Stowarzyszenia na Rzecz Dzikich Zwierząt Sokół
Zarząd WFOŚiGW we Wrocławiu

Finansują nas

Wspierają nas

Współpracujemy

Sokoli sklepik

<p> Książka pod redakcją Janusza Sielickiego i Tadeusza Mizery. Peregrine Falcon populations - status and perspectives in the 21st century (Populacje sokoła wędrownego: status i perspektywy w XXI wieku) to największe kompendium wiedzy na temat sokoła wędrownego w Europie. Bazą książki są prace przedstawione podczas II Międzynarodowej Konferencji nt. Sokoła Wędrownego, kt&oacute;ra odbyła się w dniach 19-23 września 2007 r. w Piotrowie k/Poznania. Książka zawiera materiały dotyczące kraj&oacute;w europejskich, takich jak: Armenia, Austria, Białoruś, Bułgaria, Chorwacja, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Hiszpania, Niemcy, Norwegia, Polska, Słowacja, Szwecja, Rosja (z częścią azjatycką), Rumunia, Ukraina, Węgry, Włochy, Wielka Brytania. Dodatkowo prezentuje prace z kraj&oacute;w z innych kontynent&oacute;w: Australii, Argentyny, Stan&oacute;w Zjednoczonych, RPA, Izraela, Indii, Malezji. Książka Peregrine Falcon populations - status and perspectives in the 21st century otrzymała pozytywne recenzje prof. Iana Newtona, prof. Toma Cade&#39;a i prof. Claytona M. White&#39;a.</p>