Od 7:57 do 9:01 trwała wielka wyprawa Gwizdka na podest. Doskonale radził sobie na zewnątrz; spacerował po poręczy w tę i z powrotem, zagadywał mamę z kraty, zwiedził okolicę za budką, wielokrotnie ćwiczył skrzydła machając nimi intensywnie i chwiejąc się na poręczy (i przy tym przyprawiając obserwatorów o szybsze bicie serca).
Potem jakby nigdy nic przeszedł po kracie i wskoczył do środka.
Dzielny chłopak z niego.
 
  

"A kuku, jestem!"
 

Po południu zastałam Wandę na dachu. Zaraz poleciała i widać było przeloty. Zainteresowała się nimi Volta, wyszła na próg i - zainspirowana - też machała skrzydłami.
Razem z nią siedział Gwizdek, a kiedy wszedł do środka, na jego miejsce wygramoliła się siostra (nie wiem która). Razem z Voltą siedziały i dzióbkowały. 

Przed szesnastą znowu wyszła na próg samiczka i tym razem było widać wyraźnie że jest to Gerda (8MA). Tak więc wszystkie trzy siostry jednego dnia zdobyły próg.

O 16:46 Wanda przyniosła dzieciom jerzyka. Jedno złapało, a drugie siedziało przy mamie i domagało się swojej porcji. Pozostała dwójka nie była natarczywa 🙂
Po południu Gwizdek kilkukrotnie powtarzał swój poranny wyczyn - wyskakiwał na poręcz i wskakiwał z powrotem.

Za pięć piąta Wanda poleciała i po 11 minutach przyniosła duży łup. Do budki wskoczyła z nim dopiero za drugim podejściem. Karmiła do 17:25 i spory kawałek wyniosła.
Wróciła o 17:42 na dach i potem co kilka minut odlatywała i wracała w to samo miejsce.

Myślę, że w ten sposób uczy dzieci, co powinien robić każdy szanujący się sokół. 😉

Wieczorem, przed dziewiętnastą też zastałam ją na dachu. Odleciała o 19:39, za dwie minuty wróciła na poręcz. Gwizdek wyskoczył zaraz z budki ją przywitać i machał zawzięcie skrzydłami.
Zaraz znowu wybyła, a po chwili na koniec barierki przyleciał Czajnik z jerzykiem. Stał z nim, dzieci się przyglądały. Chyba Wanda chciała odebrać łup, bo widać było bliski przelot, ale zmieniła zdanie i wylądowała za chwilę na dachu.
Przez jakiś czas tak trwali: ona na górze, on na dole. Dzieci nie piszczały, jak to zwykle robią na widok jedzenia, tylko czekały, co się wydarzy.
Wreszcie Czajnik przykicał bliżej i patrzył co zrobi Wanda. Wanda z dachu odleciała i wróciła po łup. A Czajnik najpierw jej zrobił miejsce na poręczy, a potem wciąż się cofał, Wanda za nim, aż oboje znikli za budką. Potem któreś z nich pojawiło się tam na chwilę z łupem i znowu poleciało.
Wreszcie o 19:53 Wanda przyniosła jerzyka dzieciom. Zostawiła go w budce, sama przeszła na koniec barierki.




Młode jeszcze się pokręciły; Gwizdek z siostrą siedzieli  na progu czyścili piórka, potem wszystkie młode zaczęły się mościć w środku do spania.
Wanda też się kręciła: jeszcze cztery razy odlatywała i wracała, zanim wreszcie o 21:10 zasiadła na nocne czuwanie. 

Wyrywkowe informacje z poranka: 

Młode jak zwykle szalały,
 

O 5:31 dostały jerzyka do samodzielnego jedzenia. Złapała samiczka, długo go skubała w kącie. Po dłuższym czasie zainteresowali się inni: jedna siostra próbowała jej wyrwać łup,
 

potem samczyk i jemu się to udało: odebrał siostrze kawałeczek, pobiegł do drugiego kąta i teraz on raczył się śniadaniem.

Gwizdek skakał na poręcz tam i z powrotem, przesiadywał na progu, często towarzyszyła mu jedna z sióstr, a czasem dwie 
   

Wanda o 6:40 odleciała, demonstrując młodzieży jak to się robi film

O 9:11 dzieci  dostały następnego jerzyka: mama zostawiła zdobycz w budce, znowu pozwalając dzieciom radzić sobie samodzielnie.

 

Przed jedenastą Wanda przybyła z łupem, wskoczyła do budki i rozpoczęła karmienie. Niedługo potem Czajnik dostarczył na koniec kraty następny przysmak. Przekazał  go do budki i Wanda nakarmiła swoją gromadkę - tym razem najadły się nareszcie do syta. O 11:17 Wanda wyniosła długą obgryzioną resztkę.