Ati relacjonuje swoją wczorajszą wizytę pod kominem:

Jak przyjechałam, jeden dzieciaczek był na dachu przed kominem. Co prawda było widać tylko główkę, ale był.

 

A potem maleństwo siedziało na maszcie zaraz nad murkiem pustułek, co słychać na następnym filmie. Pustułka się tak zdenerwowała, że chciała młodego postraszyć przelotem. Wtedy z wysokości ruszyła mamusia, zrobiła oblot (widać po krzykach młodej), uspokoiła towarzystwo i wróciła na komin.

 

Na drugim filmie jest raczej ta sama dziecina, co na pierwszym. Gdy nagrywałam tę na maszcie, patrzyłam na dach, gdzie siedziała ta pierwsza, i nikt się tam już nie pokazał.

Po odlocie pod koniec filmu, młoda okrążyła komin (bardzo ładnie leciała, nawet szybowała chwilę) i usiadła nisko na kominie (od Inżynierskiej). Mamusia oczywiście również wyruszyła gdy młoda się poderwała, ale już nie widziałam, gdzie wylądowała.
Nadal uważam, że Wanda zasługuje na złoty medal za opiekę.

 

Ciąg dalszy relacji Ati:

Tatusia widziałam na samym początku od strony torów, lustrował komin. Jerzyk się załapał 🙂

 

Potem Wandzia była na podeście budki.

Jedno maleństwo siedziało niżej na kominie po stronie budki. Jakoś mi tak wygląda na Gwizdka, ale oczywiście może to być każde.

 Wanduś wróciła na swój punkt strategiczny.
 

A ja wróciłam spacerkiem na Inżynierską, gdzie objawił się jeszcze jeden młody sokół (albo jakiś wcześniej spotkany).